خانه / مدیریت / مدیریت استراتژیک / استراتژی و مدیریت استراتژیک – اتحاد یا ائتلاف استراتژیک

استراتژی و مدیریت استراتژیک – اتحاد یا ائتلاف استراتژیک

اتحاد یا ائتلاف استراتژیک

در دنیای رقابتی امروز، سازمان‌‌ها به‎تنهایی قادر به دست‌یابی به اهداف استراتژیک خود نیستند و برای حل این مشکل چاره‌ای جز همکاری با دیگر شرکت­‌ها ندارند. یکی از این همکاری­‌ها، اتحاد یا ائتلاف استراتژیک است که به ابزار مهمی برای مدیریت کسب‌وکار در راستای بهبود توانایی رقابت سازمان تبدیل شده است. این ساز و کار شکاف بین منابع موجود شرکت و الزامات موردنیاز آینده­‌ی آن سازمان را پر می‌کند. اتحاد­ استراتژیک می­‌تواند موتور رشد و سودآوری در بازارهای داخلی و خارجی باشد. اتحادهای استراتژیک در توسعه­‌ی مزیت رقابتی شرکت­‌ها نقش مهمی ایفا می­‌کند و نه‎تنها در امر تولید، بلکه در امور خدماتی مثل جهانگردی هم مفید است.

اتحادهای استراتژیک جز مهم‌‌ترین بخش­‌های مدیریت استراتژیک در یک شرکت تجاری است. باید توجه داشته باشیم که اتحادها همواره لزوما موفقیّت‌آمیز نیستند و نرخ شکست در آن­‎ها حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد است!

برای این‌که درک کامل­‌تری از مفهوم اتحاد استراتژیک داشته باشیم، برخی از تعاریف رایج اتحاد استراتژیک را مرور می‌کنیم. «اتحادِ استراتژیک» یک توافق‌نامه‌ی هم‌کاری بین دو یا چند سازمان است که‌ می‌خواهند از این راه، موقعیت رقابتی و عمل‌کرد خود را از طریق منابع مشترک بهبود دهند.

در جای دیگر آمده است که اتحاد استراتژیک مشارکت دو شرکت یا دو واحد کسب‌وکار یا بیش‌تر برای رسیدن به اهداف مهم استراتژیکی است که شرکا به‌طور متقابل از آن مشارکت سود می‌­برند.

تعاریف زیادی از اتحاد استراتژیک وجود دارد، ولی به‎طور کلی از تعاریف متعدد اتحاد استراتژیک،‌ می‌توان این‎گونه نتیجه‌گیری کرد که مفهوم اتحاد استراتژیک بر سه مبنا استوار است:

  1. وجود حداقل دو شریک
  2. دست‌یابی به اهداف استراتژیک
  3. مشارکت شرکا، چه به‌صورت رسمی و چه به صورت غیررسمی

انواع اتحاد استراتژیک

دو نفر از صاحب‌نظران این حیطه چهار نوع اتحاد استراتژیک را معرفی‌ کرده‌اند که عبارت‌اند از:

  1. سرمایه‌گذاری مشترک
  2. کنسرسیوم خدمات متقابل
  3. موافقت‌نامه‌ی صدور مجوز
  4. مشارکت در زنجیره‌ی ارزش

اتحاد یا ائتلاف استراتژیک

  • سرمایه‌گذاری مشترک

عبارت است از مشارکت تجاری که توسط دو یا چند سازمان با اهداف استراتژیک شکل بگیرد و نهادهای مستقلی را ایجاد کند؛ و به هریک از این نهادها مسئولیت­‌های عملیاتی، مخاطرات مالی و پاداش‌‌هایی را تخصیص دهد، درحالی که استقلال و هویّت آن‌ها حفظ شود. این نوع اتحاد از انواع دیگر­ اتحاد رایج‌­تر است.

  • موافقت‌نامه‌ی صدور مجوز

توافق‎نامه­‌ا‌ی است که طبق آن شرکت صادرکننده مجوز حقوقی‌اش را به شرکت دیگری در یک کشور یا بازار دیگر برای تولید یا فروش کالا اعطا می‌کند، و شرکت گیرنده­‌ی مجوز مبلغی را به شرکت صادرکننده‌ی مجوز پرداخت می‌کند. این اتحاد وقتی مفید است که علامت تجاری شرکت مجوز دهنده شناخته شده و مشهور باشد.

  • کنسرسیوم یا ائتلاف خدمات متقابل

عبارت است از مشارکت شرکت­‌های مشابه در صنایعی که منابع خودشان را برای کسب منافع و تکنولوژی پیشرفته یک‎پارچه می­‌کنند، که در غیر این صورت، دست‌یابی به آن به صورت انفرادی بسیار پرهزینه است.

  • مشارکت در زنجیره‌ی ارزش

عبارت است از یک اتحاد قوی و نزدیک که در آن یک شرکت یا واحد کسب‌وکار موافقت‌نامه­‌ی بلندمدتی با عرضه­‌کنندگان یا توزیع‌کنندگان کلیدی برای کسب مزیت رقابتی شکل‌ می‌دهند. این نوع اتحاد بهترین نوع اتحاد است.

مدیریت و حفظ اتحاد استراتژیک

مدیریت و حفظ اتحاد از ایجاد آن بسیار با اهمیت‌تر است. اتحاد باید به گونه­‌ای مدیریت شود که عمل‌کرد مثبتی برای اعضا داشته باشد، در غیر این صورت به سرعت از بین می‌رود.

اتحاد یا ائتلاف استراتژیک

برای مدیریت اتحاد رویکرد چهار سی (۴C) مطرح شده است. طبق این رویکرد یک اتحاد استراتژیک با استفاده از چهار فعالیت‌ می‌تواند به خوبی مدیریت شود.

این چهار فعالیت عبارت‌اند از:

  •  CAPTURE یا به دام انداختن

مدیران اجرایی که قبلا در اتحادهای استراتژیک فعالیت داشته­‌اند معمولا تجربه و بینش قابل توجهی دارند. شرکت­‌ها اگر بتوانند از تجربیات و بینش­‌های استراتژیک این مدیران استفاده کنند، می‌توانند سود زیادی ببرند و این تجربیّت را در اختیار بگیرند. وقتی که این تجربیات و بینش­‌ها تحت کنترل شرکت قرار گرفت، حتی با خارج شدن این مدیران، افراد دیگری هم می‌توانند با استفاده­ از آن تجربیات اتحاد را مدیریت کنند.

  • CODIFY یا مدوَّن کردن

بعضی از شرکت­‌ها، همیشه یک گام جلوتر هستند! این شرکت­‌ها، شرکت‌هایی هستند که تجربیات مدیران اتحادهای قبلی و بهترین اقدامات آن‌ها را مکتوب و مدوَّن می­‌کنند و در اختیار مدیران ارشد خود قرار می‌دهند.

  • COMMUNICATE یا برقراری ارتباطات

برقراری ارتباطات سازمانی روش دیگری برای مدیریت اتحاد است. بعضی از شرکت­‌ها شبکه‌‌ها و گردهمایی­‌هایی از مدیران اتحادها را برای انتقال تجربه و دانش این مدیران تشکیل می‌دهند. ارتباطات فرد با فرد ابزار مفیدی برای انتشار دانش مدیریت اتحادها است.

  • COACHING یا تعلیم دادن

فعالیت و مکانیسم چهارم برای مدیریت اتحاد، هدایت برنامه‌‌‌‌های کارآموزی اتحاد و تعلیم دادن قوّه­‌ی ابتکار است.

درباره تیم محتوای آکادمی فرانگر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *