خانه / مدیریت / مدیریت استراتژیک / استراتژی و مدیریت استراتژیک – چشم‎انداز استراتژیک و منشا آن

استراتژی و مدیریت استراتژیک – چشم‎انداز استراتژیک و منشا آن

چشم انداز استراتژیک

چشم‌انداز استراتژیک

چشم‌انداز هنرِ دیدنِ نادیدنی‌هاست. چشم‌انداز عبارت است از آینده­‌ای واقع‌گرایانه برای سازمان شما. چشم‌انداز یک تخیل است، نوع خاصی از تخیل که برمبنای اطلاعات و دانش بنا می‌شود. چشم‌انداز آینده و سرنوشتی است که می‌خواهید سازمان شما به آن سمت حرکت کند، آینده‌ای است که برای سازمان شما مطلوب‌تر از وضع فعلی باشد. چشم‌انداز یک سازمان، زیر‌بنایی‌ترین لایه‌ی ارزش‌ها، آرمان‌ها و اهداف آن سازمان است. تیم آکادمی فرانگر به شما پیشنهاد می‎کند که قبل از مطالعه ادامه‎ی این مطلب، سری به مقاله استراتژی و مدیریت استراتژیک – تعریف و مفهوم بزنید.

چشم‌انداز استراتژیک تصوراتی پیچیده، آگاهانه، واضح، واقع‌بینانه و در بردارنده‌ی عناصر استاندارد استراتژی مثل تولید بازار، طرح‌های سازمانی و… است.

 چشم‌انداز علامت شروع و پاسخ به سوال همه­‌ی کسانی است که می‌خواهند بفهمند سازمان چیست؟ و مقصدش کجاست؟

به عبارت دیگر یکی از ساده‌ترین و مهم‌ترین تعاریف استراتژی، طراحی استراتژی در قالب سه سال است:

  1. الان کجا هستم؟
  2. کجا می‌خواهم بروم؟
  3. چگونه به آن‌جا بروم؟

چشم‌انداز، پاسخ به دومین سوال کلیدیِ استراتژی یعنی «می‌خواهم به کجا بروم؟» است.

برخی از افراد تصور می­‌کنند که درک مفهوم چشم‌انداز ساده است، ولی وقتی از سیستم‌های کلان اقتصادی صحبت می‌کنیم، حتی پاسخ دادن به این سؤال که «کجای اقتصاد جهان هستیم؟» سخت است! چه برسد به این‌که به سوالاتی چون «کجا می‌خواهیم برویم؟» یا «کجا باید باشیم؟» پاسخ بدهیم!

سازمان بدون داشتن چشم‌اندازی مناسب و لازم نمی‌داند کدام استراتژی را می‌خواهد تدوین کند. بنابراین هر سازمان قبل از این‌‎که بخواهد استراتژی­‌های آینده­‌ی خود را تدوین کند، باید چشم‌انداز روشنی داشته باشد.

 

در تدوین چشم‌انداز سازمانی دو رویکرد اصلی وجود دارد؛

رویکرد پیش‌بینی: در این روش، وضعیت فعلی با دقت بررسی می‌شود و براساس امکانات، قابلیت­‌ها و فرصت­‌هایی که داریم، تصویری از آینده ترسیم می‌شود.

رویکرد آیندهنگری: در این روش، اول تصویری از وضع مطلوب و آرمانی در نظر گرفته می‌شود و پس از آن توانایی­‌ها و قابلیت­‌های لازم برای رسیدن به این چشم‌انداز ایجاد می‌شود.

 انتخاب یکی از دو روش و یا ترکیبی از این دو روش برای تدوین چشم‌انداز، بستگی به نوع ساختار سازمان دارد. سازمان­‎هایی که تقریبا مستقل هستند و اختیار هرگونه تغییر در منابع و اعتبارات را دارند، می‌توانند از رویکرد آینده­‌نگری استفاده کنند، ولی سازمان­‌هایی که به‎شکل متمرکز هدایت می‌شوند و اکثرا منابع و امکاناتشان از خارج از سیستم تأمین می‌شود، باید به روش پیش‌بینی، برای آینده‌ی سازمان تصویرسازی کنند.

منشا چشم‌انداز

حال سوالی که وجود دارد این است که چشم‌انداز رهبر سازمان از کجا نشات می‌گیرد؟ منشا چشم‌انداز ترکیبی از بخشی آینده نگری، بخشی درون‌بینی، میزان زیادی تصور و قضاوت، و مقدار زیادی جسارت است. به‎طور خلاصه، چشم‌انداز به‎عنوان ابزاری است که مورد استفاده‌ی رهبران است. رهبران اثر‌بخش پیروان خودشان را تحت فشار قرار نمی‌دهند و آن‌ها را وادار به کاری نمی‌کنند. این رهبران به پیروان خودشان امر و نهی نمی‌کنند و آن­‎ها را را زیر نفوذ خود قرار نمی‌دهند، بلکه این رهبران، راه را به دیگران نشان می‌دهند. چشم‌انداز به رهبران این امکان را می‌دهد که برای پیروان خود الهام‌بخش باشند، آن‌ها را جذب کرده و باهم متحد کنند و این پیروان را تشویق می‌کند تا خود را وقف مشارکت در کار مشترکی کنند که هدفش تحقق چشم‌انداز است.

درباره مهدی حبیب زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *